De kerk van Herrstein

De Herrsteiner kerk is geen oude parochiekerk, hoewel het plaatsje oorspronkelijk tot de moederkerk in (Nieder-) Wörresbach behoorde. Dat de kerk zich in een strategische positie bevindt heeft ermee te maken, dat hij uit een voormalige burchtkapel is ontstaan.

De noodzakelijke uitbreidingen vertonen duidelijke gotische (koor) en barokke (kerkschip) stijlelementen. Daarbij komen in de 16de eeuw het doopvont, in de 17de en 18de eeuw de grafstenen uit de renaissance en barok, het Stummorgel van 1772, alsook de preekstoel uit de 18e eeuw.

Het gebruik van oudere bouwelementen verklaart ook de geringe symmetrie, die ergens anders voor sacrale bouwwerken ongewoon is.

Wanneer de burchtkapel tot parochiekerk verheven werd, is onbekend. Dit moet echter al voor de reformatie, die hier in 1557 door de visitatie van de overheid werd ingevoerd, gebeurd zijn. De kerk zelf was overigens een Mariakerk. Tiendheffingen, die zoals bekend oorspronkelijk uitsluitend een kerkbelasting waren, werden in het Herrsteiner district reeds in 1386 genoemd.

Het orgel stamt van de beroemde orgelbouwfamilie Stumm uit Rhaunen-Sulzbach, die in zeven generaties meer dan 370 kerkorgels hebben gebouwd. Vele daarvan gelden als muzikale en kunsthistorische topstukken.

Omdat het hierbij vaak om historische instrumenten gaat, kunnen moderne orgelstukken veelal meestal niet of amper gespeeld worden. De organisten hebben echter de mogelijkheid orgelstukken uit de 16de en 17e eeuw (vooral werk van Franse componisten) in het oorspronkelijke klankbeeld te spelen. Het Herrsteiner Stummorgel werd in 199? opnieuw gerestaureerd en klinkt thans in een andere en nieuwe toon.

Een oud bericht over de kerk vindt u hier.

In 1959 komen bij de renovatie de volledig onbekende beschilderde panelen ... van een onbekende schilder tevoorschijn. De moeilijke restauratie nam meerdere jaren in beslag, omdat de schilderijen met vijf kleurlagen waren overgeschilderd. Thans kunnen de schilderijen weer worden bewonderd in een overweldigend mooie staat.

Gegevens over de geschiedenis van de Schlosskirche:

1250 Bouw van een burcht van de ridders van Stein, kasteeltype, vierkante plattegrond met torens op de vier hoeken. Restanten: 3 torens.
Schinderhannestoren voor het grootste deel nog origineel.
13e eeuwse kapel ligt in het noordelijke deel van de burcht en heeft een west-oost oriëntatie (Willigisturm). Restanten: Fundamenten van de zuidzijde, spitse boogarcade en klankarcade, nu door het dakvat aan het oog onttrokken.
1428 Sponheimische bestuurszetel, stadrecht, uitbreiding tot laatgotische driebeukige parochiekerk. Restanten: Koorruimte en maatwerk, voormalige ingang, stenen van de zuilen in het buitenbereik.
1557 Voormalige Mariakerk werd door de overgang van de Sponheimers evangelisch-luthers.
1674 Stompe toren afgebroken om de Fransen weerloosheid uit te drukken (klokketoren).
1737 Palas stort in.
1742 Bestuurszetel (Amtshaus) voltooid op de plaats van het voormalige palas.
1766 Barokke ombouw, ronde ramen, opgang naar de emporium, emporium, ronde pijlers verwijderd.
1771 Grote klok, toon E, van de klokkengieterfamilie Klein. Grootste bewaard gebleven klok van de familie (1100 kg).
1776 Bestelling van het orgel bij de gebroeders Stumm uit Rhaunen-Sulzbach.
1884 Eerste ombouw van het orgel door Gustav Stumm.
1917 Afgifte van de orgelfrontpijpen, alsook de kleine klok als metaalgift.
1958 Eerste omvattende restauratie van de kerk, verhuizing van de klokken in de nieuw gebouwde klokketoren.
1959 Ombouw van het orgel door Oberlinger. Verplaatst op het emporium, nieuwe speelinrichting.
1961 Tweede klok van de firma Mabillon uit Saarburg. 740 kg, toon G, inscriptie: "Ik ben gegoten in wanordelijke tijden. O, Heer, behoud de vrede! Jezus Christus gisteren en vandaag en een en dezelfde man in eeuwigheid."
1973 Weergang weer opgebouwd.
1992 Binnenrenovatie beëindigd, zandsteenbodem, drooglegging.
1998 Renovatie van het orgel en de kerk van buiten.
2000 Voltooiing van het orgel.